Korpus pozwala sprawdzić łączliwość danego słowa, rozumianą nie tylko jako wymagania ściśle składniowe, takie jak poprzestać + na albo starać się + o, lecz także prawdopodobieństwo danego słowa w kontekście innych z danej dziedziny czy pola semantycznego. Np. w ciągu synonimów skończyć, sfinalizować i uwieńczyć łatwo zauważyć, że drugi wyraz będzie się często wiązał ze słowami: transakcja, umowa itp., a trzeci ze słowami: dzieło, wysiłek, praca.
Wyniki wyszukiwania słów w korpusie otrzymujemy w formie konkordancji, czyli wszystkich wystąpień danego słowa w danym zbiorze tekstów. Termin konkordancja (od łac. concordia - zgoda) wprowadzili do nauki w średniowieczu bibliści, którzy tą żmudną metodą opisywali wieloznaczne terminy biblijne.
Obrazem łączliwości w tekstach są kolokacje, czyli najczęstsze połączenia danej jednostki z innymi. Aby otrzymać kolokacje danej jednostki, wystarczy posortować konkordancję, odpowiednio według prawego lub lewego kontekstu (zob. Jak szukać?). Dowiemy się wtedy np., jakie są najczęstsze dopełnienia czasowników sfinalizować i uwieńczyć (oczywiście może też się zdarzyć, że wyraz, z którym poszukiwana jednostka łączy się pod względem składniowym, jest odeń oddzielony w zapisie graficznym innymi wyrazami).
Łączliwość wyrazów w korpusie ważna jest nie tylko dla językoznawców, ale też dla wszystkich, którzy chcą się dowiedzieć, z czym nam się kojarzą różne pojęcia. Nasze skojarzenia są bowiem odzwierciedlone w języku, którym mówimy - nie tylko w stałej frazeologii (jak osioł to głupi), ale także w typowej łączliwości całkiem "niewinnych" słów, której wcale nie jesteśmy świadomi (oczywiście z niewielkiej próby nie należy wyciągać kategorycznych wniosków).

